"Erkek genellikle güneş gibidir. Ya batar ya çıkar. İktidar peşinde, ya kazanır ya tepetaklak yuvarlanır. Net, berrak, sade ve yalın. Kadın ise ayın halleri gibidir. Parlarken bile bir yanı karanlıkta kalır. En görünür olduğu zamanlarda bile parçası bulutların altında... Kadın muammadır." Elif Şafak- FirarperestDünya öyle bir düzen içindedir, bizim bedenimiz o kadar mucizevi işler ki bu muntazamlığın karşısında affalarız. Aciz kalırız biz biyolojimizden sıyrıldığımızda bir kenara... Dine ve aşka inanırız... Aşk dinlerin en bayağısıyken, din de afyonumuz olur. Uyuştururuz ruhumuzu düzenin, dengenin içinde...
İnsan olmanın özü vardır bu dengede sıkışıp kalan... Ya dengenin karşısında boyun eğip güneş gibi dengenin ahengini aydınlatan oluruz, ya karşı koyup ay oluruz ahengi şaşırtan. Türlü halleri vardır biz dengesizlerin; gün gelir dolun olur ışığımızla büyüleriz, gün gelir kaparız ışığımızı bırakırız bu düzeni karanlıkta. Güzeldir bilinmez olmak, kendini çok da bilmez olmak. Kendini çok bildin mi düzeni gözler önüne serer yalın oluruz. Hep budur bizden beklenen, istenen. Ne manasızdır halbuki tutarlılık, şu gündüz ve gecenin bile 365 te 2 dengeli olduğu dünyada...
İçinden geldiği gibi yaşamaktır güzel olan. Görmek istediğin zaman parlamak; susmak istediğin zaman kararmak doğaldır güzelliği farkedebilenlere. Tutarsızlığımızla tutarlı oluruz biz dengesizler. Tutarsızlığın da güveni olur özünde eğer ki aranan buysa... Dengesizliğin dengesidir güzel olan şu muntazam alemde. İçten geldiği gibi yaşamaktır önemli olan, gel gitli, muammalı ama samimi... Bırakmak gerekir düzgün, parlak, net olmayı istemeyi... Parlayıp aydınlattığınızda her yeri; bozar keyfinizi bu denge, parlaklığınız küçük kalır bu düzenin üstünde... Geceyi aydınlatmak gerekir sadece türlü hallerle, gerektiğin kadar aydınlatmak, dilediğin kadar aydınlatmak, muammalı olmak güzeldir... gizemli bırakmak gerekir biraz şu dengeli dünyayı, benliği... dengesiz ve gizemli olmak gerekir güneşe inat...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder