Gmenzi Çinan bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev bir ekmeğe dönüşmüş olarak buldu. Tam da gelmeyen yazın kötü habercisiydi bu. An itibarıyle tavşana 2 kalan bu bedene Gmenzi; Türkiye'nin üç tarafının denizlerle çevrilip bir tane Denize sahip çıkamadığı yıldan 13 sene sonra, kalan denizi gören 30 senelik binaların ölçülmez yeni türk lirasına kiralandığı, Kanuni evladı semtte girmişti. Bu gerçek, avrupalı kalmasına yetmedi...
Son zamanlarda yeni türklerin cadde diye tabir ettiği, kendisi için ise bir sokağın taşıdığı hayatın yarısını taşımayan; camdan cama teyzelerin bağırtısının duyulmadığı, "evde çöpünüzü siz yere mi atıyorsunuz evladım?" sözüne kapakmışçasına tüm çöplerin sokağa atılmadığı, manavını bakkalın tanınmadığı bir yerde ikamet etmekteydi artık. Her nerede değilse orada mutlu olacak gibi hisseden benliği ile bu konuda sessiz bir anlaşmayı bu eve taşınmadan çok önce imzalamışlardı. Bilinçli sükunet şikayeti dindirmişti...
Gün be gün metrobüsteki insan psikolojisi üzerine incelemeler yapıp "yeni istanbul" ve atılacak olan 6 sıfırıla 15000 li günleri beklemeye başladı.
Belgesel tadında çektiği yolların bugünkü kısmında; Kafamda bir Tuhaflık'ın Ferhat'ının yaptığı dümenin şaşkınlığı ile nefesini suyun altında en uzun tuttuğu raydan indi. Bir kez daha bitmesini istemediği romanın sayfalarını geri geri çevirip okumamış olmayı istedi. Az önceki o anı yakalamak için "Ayrılık çeşmesi" hiç bu kadar doğru bir durak olmamıştı. Kabullenip vagondan indi. Okuduklarını düşünüp, kulağına o ara sıra çok özlediği Müslüm Baba'nın sesini çaldı. "Affet" i geçip "Nilüfer" dedi bu kez. "Batsın bu dünya" daha bi uyardı Mevlüt'e belki ama Orhan Gencebay Clark Kent ise Müslüm baba Batman'di. Ne Clark Kent'in iki yüzlülüğü vardı onda ne de zengin babasından kalan kripton mirası.
Hızlı hızlı tuttu evinin yolunu Gmenzi, çantasında Pamuk, kulağında Gürses ayağında Max. Yeşil sokaklar geçti. Tüm o üretilip anneannelere emzik olarak verilen paradox bebeklerin arabalarının arasından geçti. Kuran kursu dağıldı bir sonraki ara sokakta. Tersten okudu diye mi götünden anladı millet bu kitabı diye sordu içinden. Kronofobik ruhundan ayrı hareket eden bedenini bu akşam saat 22'de bayrağın göndere çekilmesiyle kapatmama kararı aldı. İhtiyaçı olan kırımızı ayar çubuğu bahar ile birlikte bulunmuştu.
Gidişim suskun olmuştu ama Dönüşüm muhteşem olacak dedi kendine... Metin tipi var bu Kafka'da... Metin.
Son zamanlarda yeni türklerin cadde diye tabir ettiği, kendisi için ise bir sokağın taşıdığı hayatın yarısını taşımayan; camdan cama teyzelerin bağırtısının duyulmadığı, "evde çöpünüzü siz yere mi atıyorsunuz evladım?" sözüne kapakmışçasına tüm çöplerin sokağa atılmadığı, manavını bakkalın tanınmadığı bir yerde ikamet etmekteydi artık. Her nerede değilse orada mutlu olacak gibi hisseden benliği ile bu konuda sessiz bir anlaşmayı bu eve taşınmadan çok önce imzalamışlardı. Bilinçli sükunet şikayeti dindirmişti...
Gün be gün metrobüsteki insan psikolojisi üzerine incelemeler yapıp "yeni istanbul" ve atılacak olan 6 sıfırıla 15000 li günleri beklemeye başladı.
Belgesel tadında çektiği yolların bugünkü kısmında; Kafamda bir Tuhaflık'ın Ferhat'ının yaptığı dümenin şaşkınlığı ile nefesini suyun altında en uzun tuttuğu raydan indi. Bir kez daha bitmesini istemediği romanın sayfalarını geri geri çevirip okumamış olmayı istedi. Az önceki o anı yakalamak için "Ayrılık çeşmesi" hiç bu kadar doğru bir durak olmamıştı. Kabullenip vagondan indi. Okuduklarını düşünüp, kulağına o ara sıra çok özlediği Müslüm Baba'nın sesini çaldı. "Affet" i geçip "Nilüfer" dedi bu kez. "Batsın bu dünya" daha bi uyardı Mevlüt'e belki ama Orhan Gencebay Clark Kent ise Müslüm baba Batman'di. Ne Clark Kent'in iki yüzlülüğü vardı onda ne de zengin babasından kalan kripton mirası.
Hızlı hızlı tuttu evinin yolunu Gmenzi, çantasında Pamuk, kulağında Gürses ayağında Max. Yeşil sokaklar geçti. Tüm o üretilip anneannelere emzik olarak verilen paradox bebeklerin arabalarının arasından geçti. Kuran kursu dağıldı bir sonraki ara sokakta. Tersten okudu diye mi götünden anladı millet bu kitabı diye sordu içinden. Kronofobik ruhundan ayrı hareket eden bedenini bu akşam saat 22'de bayrağın göndere çekilmesiyle kapatmama kararı aldı. İhtiyaçı olan kırımızı ayar çubuğu bahar ile birlikte bulunmuştu.
Gidişim suskun olmuştu ama Dönüşüm muhteşem olacak dedi kendine... Metin tipi var bu Kafka'da... Metin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder