Bir fotoğraf karesini ancak gerçek yırtar.
Hem de hiç düşünmeden,
Karenin içindekilere bile bakmadan yırtar.
O kadar ufak parçalara ayırır ki, geriye sadece anılar kalır.
Parça parça,
Birleşmeyen, birleştirilemeyen.
Ölümdür gerçeğin ta kendisi,
Tüm soğukluğuyla,
Yalınlığıyla, yalnızlığıyla.
Hayat ise bir çok rengin, sesin, insanın yalanıdır,
Hep bir ağızdan söylediği, birbirinin gözünün içine baka baka,
Her sabah uyanıp bu yalana inanmaktır görevi insanın,
İnandığı şey aslında hiç bir zaman yoktur.
Hayat boştur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder