Bazı insanlar acele yaptırdığımız bir dövme gibidir... Yaptırdığınızda gözünüze çok parlak, çok net, çok siyah ve kararlı görünürler... Sadece sizin için çizilmiş gibi... Şefkatli bir anne, gururlu bir baba, paylaşımcı bir kardeş, sağlam bir dost, tutkulu bir aşk görünümündedirler bu dövmeler türlü türlü şekillerde...Bedeninizi, güzelliğinizi, anılarınızı paylaştığınız bu dövme eskimiş cildinize inat sizinle, sizin siyahınıza kadar beraber olacak sanırsınız ilk kuzguniliğinde... Zaman geçer varlığını benimser, parçanız sayar, taşırsınız onu mutlak kahkahanızdan, muğlak kederinize... Bazen hevesiniz geçer, bazen de baktıkça varlığından mutluluk duyarsınız... Alelacele yaptırdığınız gündeki kararlılığınız gelir aklınıza, o ana gülümser, tebessümü bir süre asılı bırakıp suratınızda devam edersiniz alacağınız nefeslere...
Zaman geçer, uzun ya da kısa... Sonra bir kez daha, daha bir dikkatli bakar çevresindeki karartıyı fark edersiniz, solmuş görünür gözünüze biraz rengi o an... Sol yanınızdaki bir karartı halini almıştır siz fark etmeden, ya da size fark ettirmeden... Kalbiniz bir anda yabancılar onu, bedeninizin istemez artık o parçasının sizde olmasını... Ne kadar yıkasanız da çıkmaz ama bir lekeye dönüşürken üzerinizde... Sildirmek isteseniz izi kalır... Üzerine yeni dövmeler yaptırsanız yeri belli olur inceden inceye... Bıraksanız da olduğu yerde sizden gitmişliğine inat orada durur öylece...
Bazı insanlar acele yaptırılan dövmeler gibidir işte... Zaman geçtikçe gözünüze batar, anlamsızlaşır, çirkinleşirler... Yıkasınız da çıkmazlar sizden... Çoğunlukla sol yanınızda... Farklı sıfatlar altında kendi iyelik ekinizle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder